اون آقایی که شبا رد میشد از کوچه ما

اون آقایی كه شبها رَد میشد از كوچه ی كیسه به دوش كو؟
رد پای پُرخراش بی خروش كو؟
اون آقای خرقه پوش كو؟
كجاست اون آقا كه پینه های دستاش مَرحَم دِلای ما بود؟نفس سبز نگاهش همیشه حلّال مشكلای ما بود
میشه یك بار دیگه سر بزنه به خونه ما؟  بگیره نشونی ازغربت بی نشونه ما؟
موهای آقا سفیده جوونا كیسه رو از آقا بگیرید،
قامت آقا خمیده جوونا كیسه رو از آقا بگیرید
جوونا آقا بشید زنده كنید رسم جوون مردی رو امشب

یتما منتظرن زنده کنید رسم جون مردی رو امشب

یتما پشت درای خونشون منتظره آقا نشستن

گوش بزنگ نق تق یه جفت صدای پا نشستن

موهای آقا سفیده جونا کیسه رو از آقا بگیرید

قامت آقا خمید  جونا کیسه رو از آقا بگیرید

حیدر کرارت نیم خانه نشینم ولی

جان به فدای جگر سوخته ات یا علی

داستای پینه بسته علی به همراه منه

خونه نشینی علی آتیش به جونم میزنه

تو کوله بار شعر من اسم قشنگ علیه

قافیه تنگ دلم از دل تنگ علیه

تو کوچه های غربتم نشونی از مولا میدن

اهل محل سلاممو جواب سر بالا میدن

به من می گن علی کیه ؟

علی امام عاشقاس

به من میگن علی چیه

داغ دل شقایقاس

 

توی نجف یه خونه بود ، كه دیواراش كاهگلی بود

 اسم صاحب اون خونه مولای مَردا علی بود
 نصف شبها بلند میشد، یه كیسه داشت كه برمیداشت
خرما و نون و خوردنی هرچی كه داشت تو اون میذاشت
راهی كوچه ها میشد تا یتیما رو سیر كنه
تا سفره خالیشونو پر از نون و پنیر كنه
شب تا صحر پرسه میزد پس كوچه های كوفه رو
تا پر بارون بكنه باغهای بی شكوفه رو
عبادت علی مگه میتونه غیراز این باشه؟
باید مثل علی بشه هركی كه اهل دین باشه
بعد علی كی میتونه محرم راز من بشه؟  
درد دلم رو گوش كنه تا چاره ساز من بشه؟
فردا اگه مهدی بیاد دردها رو درمون میكنه
آسمونه شهرمونو ستاره بارون میكنه
چشماتو وا كن آقا جون ،بالای خستمو ببین
منو نیگا كن آقا جون دل شكستم رو ببین

....